Glioblastoma Multiforme-ABD günlüğü
Posted on | September 18, 2009 |
Merhabalar
Bir süredir Glioblastoma Multiforme üzerine umut verici çalışmaların yapıldığı ABD’deki Duke üniversitesindeyim.
Glioblastoma Multiforme(GBM) üzerine Sağlık bakanlığımızın onayladığı ve bizim hastalarımıza sunduğumuz tedavi modalitesi Total cerrahi çıkarım + Temazolamid (Kemoterapi) + Radyasyon tedavisi şeklindedir. Dünya çapında bir çok farklı tedavi modeli deneme aşamasında devam etmekle birlikte benim bir sonuca varacağını düşünüdüğüm ve üzerinde çalıştığım alan immunoterapi.
İmmunoterapi nedir?
Basit olarak tümör hücrelerine galip gelemeyen ya da farkına varamayan vücudumuzun savaşçı hücrelerine bu hücreleri göstermek ve onları yenmeleri için yol göstermeye dayanıyor. Aslında ihtiyacımız olan bütün silahlar halihazırda immun sistemimiz icinde mevcut, sorun ise bir şekilde bu güçlü savaşçıları tümör hücreleri ile aynı savaş alanına çıkarmak ve onların düşman olduğunu yok edilmesi gerektiğini bu hücrelere öğretmek. Düşmanımız kendini bir şekilde gizliyor ve böylece karmaşık ve yenilmez bir hale geliyor.
Duke üniversitesinde araştırmaları yöneten profesörler John Sampson MD, Phd ve Duane Mitchell MD, Phd . Bu deneylerin yürümesi bir iki kişinin veya sadece doktorların yapacağı bir iş değil tabiki , bu yüzden oldukça geniş bir kadro deneyler için seferber olmuş durumda. Hazırlanan maddeler aşı haline getiriliyor ve şu an başarılı bir şekilde insan hastalar üzerinde kullanılıyor, hastalara bu ilaçların bir deneme sürecinde olduğunu biliyor ve bunu kabul ederlerse eğer çalışmaya alınıp takip ediliyorlar. Su an FDA (Amerikada ilaç çalışmalarını ve tüm kimyasalları-ilaçlar dahil-) denetleyen kurum) onaylı olarak yürütülen büyük bir çalışma bu.
Sonuçlar umut verici, oldukca uzun süredir hala yaşayan hastalar var ama bu bu hastalığa kesin çare bulunduğunu göstermiyor, cevaplanamayan sorular var, mesela aşı neden sadece bu insanlarda işe yaradı da diğerlerinde yaramadı, bu kişilerin diğerlerinden farkı ne veya hastalık her insanda farklı davranış mı gösteriyor.
Bir sonuca yaklaşmaktan çok uzakta değiliz ama daha çalışılması gereken çok şey var.Umarım yakın
gelecekte Türkiyede de bu tip çalışmalar yapılabilecek bu konuda devletimize çok iş düşüyor. Ama işin ilginç yanı buradaki çalışmaların büyük çoğunluğu devletin desteğinden ziyade hasta ve yakınlarının bağış yaptğı vakıflar tarafından finanse ediliyor. Ülkemizde hastanelere bağış yapma geleneği yeterli olmadığından biz şimdilik bu konuda biraz gerideyiz.
ilerleyen dönemde yeni yazılarda görüşmek üzere…
Duke’ten selamlar…
Comments
Leave a Reply